Ανιόντες και κατιόντες έχουν αμοιβαία υποχρέωση διατροφής. Με τον όρο «Διατροφή» εννοούμε πέραν της ανάγκης του παιδιού να διατρέφεται, και τις άλλες ανάγκες του που πρέπει να καλύπτονται όπως η συντήρηση, η ανατροφή, η εκπαίδευση και η ψυχαγωγία.
Δικαίωμα διατροφής έχει μόνο όποιος δεν μπορεί να διατρέφει τον εαυτό του από την περιουσία του ή από εργασία κατάλληλη για την ηλικία του, την κατάσταση της υγείας του και τις λοιπές βιοτικές του συνθήκες ενόψει και των τυχόν αναγκών της εκπαίδευσής του.
Σε περίπτωση συναινετικού διαζυγίου το ζήτημα της διατροφής ρυθμίζεται με ιδιωτικό συμφωνητικό ενώ σε περίπτωση διαζυγίου με αντιδικία ρυθμίζεται δικαστικά.
Το ανήλικο τέκνο έχει δικαίωμα διατροφής από τους γονείς του ακόμη και αν έχει περιουσία, εφόσον τα εισοδήματα της περιουσίας του ή το προϊόν της εργασίας του δεν αρκούν για τη διατροφή του.
Όσον αφορά το μέτρο διατροφής του τέκνου προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του (ανάλογη διατροφή). Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση του παιδιού και επιπλέον τα έξοδα για την ανατροφή, καθώς και την επαγγελματική και την εν γένει εκπαίδευσή του.
Η διατροφή παρέχεται σε χρήμα εκτός αν το δικαστήριο επιτρέψει την παροχή και σε είδος (λ.χ τροφή, ένδυση, στέγη κ.λ.π.) και προκαταβάλλεται κάθε μήνα.
Διατροφή εκ του Νόμου παρέχεται και στο ενήλικο τέκνο εφόσον τηρούνται κάποιες προϋποθέσεις π.χ. σπουδές, αδυναμία εξυπηρέτησης βιοτικών αναγκών του.
ΣΥΖΥΓΟΥ:
Κατά την έγγαμη συμβίωση τους οι σύζυγοι έχουν την υποχρέωση να συνεισφέρουν από κοινού στις οικογενειακές ανάγκες, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Σ’ αυτήν την υποχρέωση περιλαμβάνονται η αμοιβαία υποχρέωση των συζύγων για διατροφή τους, η κοινή υποχρέωση για διατροφή των τέκνων τους και γενικά η υποχρέωση για συμβολή τους στη λειτουργία του κοινού οίκου.
Σε περίπτωση διακοπής της έγγαμης συμβίωσης η υποχρέωση συνεισφοράς των συζύγων μετατρέπεται σε υποχρέωση χρηματικής διατροφής μεταξύ αυτών και από κοινού έναντι των τέκνων. Αν ο σύζυγος διέκοψε την έγγαμη συμβίωση για εύλογη αιτία η διατροφή που του οφείλεται από τον άλλον σύζυγο πληρώνεται σε χρήμα και προκαταβάλλεται κάθε μήνα. Στην πράξη, μετά το διαζύγιο όταν ο ένας από τους συζύγους δεν μπορεί για διάφορους λόγους να διατρέφει τον εαυτό του, όπως για παράδειγμα όταν δεν εργάζεται έχει δικαίωμα να ζητήσει από τον άλλον διατροφή, εφόσον βέβαια και ο άλλος είναι σε θέση να του την παρέχει και δεν διακινδυνεύει την δική του διατροφή.
Η υποχρέωση διατροφής προστατεύεται και ποινικά όπου όποιος παραβιάζει την υποχρέωση αυτή τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους (άρθρο 358 Π.Κ) εφόσον έχει αποδειχθεί επανειλημμένα δυστροπία του υπόχρεου εις διατροφήν, ο Νόμος είναι ιδιαίτερα αυστηρός και η παραβίαση κατ’ εξακολούθηση διατροφής είναι αξιόποινη πράξη που μπορεί να επιφέρει βαρύτατες ποινές φυλάκισης.