Σε περίπτωση διάστασης των συζύγων και διακοπής της έγγαμης συμβίωσης ανακύπτουν πολλά  προβλήματα, που τις περισσότερες φορές πρέπει να ρυθμιστούν δικαστικώς, όπως η μετοίκηση του  συζύγου από την οικογενειακή στέγη καθώς και η παραχώρηση της χρήσης αυτής σε ένα από τους δύο  συζύγους. Μπορεί να ληφθούν μάλιστα ασφαλιστικά μέτρα από το δικαστήριο για τη προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης, αν συντρέχει επικείμενος κίνδυνος ή επείγουσα περίπτωση
Η μετοίκηση του ενός των συζύγων (δικαστικός ή αναγκαστικός χωρισμός), διατασσόμενη από το  δικαστήριο, προϋποθέτει την συνοίκηση αυτών. Το ασφαλιστικό μέτρο της μετοίκησης, της απομάκρυνσης, δηλαδή κάποιου συζύγου από τη συζυγική στέγη, διατάσσεται  όταν συντρέχει ουσιαστική διακοπή της συμβίωσης και σκοπό έχει, όχι να ρυθμίσει τη χρήση της συζυγικής στέγης, αλλά να ρυθμίσει τις σχέσεις των συζύγων που έχουν διαταραχθεί. Γι` αυτό, προς το σκοπό διατήρησης της ειρήνης και τάξης στη συζυγική οικία, διατάζεται η μετοίκηση ενός από τους συζύγους ως μέσο πρόνοιας, εφόσον κρίνεται ότι η εξακολούθηση της συμβίωσης οδηγεί μόνο σε περαιτέρω παρόξυνση και εκτράχυνση των ήδη τεταμένων συζυγικών σχέσεων και σκοπό έχει να θεραπεύσει, λόγω επείγουσας περίπτωσης, την αδυναμία  συμβιώσεως των συζύγων
Επίσης σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης, το δικαστήριο μπορεί, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των τέκνων, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολοκλήρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει για κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του.