Απορρίφθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο δίκης ασφαλιστικών μέτρων, αίτημα του πατέρα ανήλικων τέκνων για την προσωρινή ρύθμιση της επιμέλειας των τελευταίων κατά τρόπο, ώστε να ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς με εναλλασσόμενη διαμονή των τέκνων (ανά δεκαπενθήμερο) στις κατοικίες και των δύο γονέων (ΜΠρΘεσ 5482/2022).

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, το συμφέρον του ανήλικου μπορεί να επιβάλλει να συμβιώνει είτε με την μητέρα του είτε με τον πατέρα του είτε, εφόσον προκαλείται η μικρότερη δυνατή διατάραξη του τρόπου ζωής του, να ανατίθεται η άσκηση της επιμέλειας από κοινού στην μητέρα και στον πατέρα, δηλαδή να γίνεται χρονική (ή εναλλασσόμενη) κατανομή αυτής ανάμεσα στους δύο γονείς.

Σε πραγματικό – βιωματικό, όμως, επίπεδο, για να εφαρμοστεί η συνεπιμέλεια, πρέπει αφενός να υπάρχουν κοντινοί τόποι διαμονής των γονέων, ώστε να εξασφαλίζεται η εύκολη και ασφαλής πρόσβαση του παιδιού και στις δύο χωριστές κατοικίες και από αυτές στο σχολείο και τις λοιπές δραστηριότητές του, αφετέρου να τηρούν οι γονείς μεταξύ τους καλές και αρμονικές σχέσεις (ή έστω να διασφαλίζεται ανεκτό επίπεδο συνεννόησης) έτσι ώστε η παράλληλη ύπαρξη δύο κέντρων ζωής του τέκνου να μην αναστατώνει και απορρυθμίζει τη ζωή του ούτε να δημιουργεί σε αυτό ανασφάλεια και ψυχολογική επιβάρυνση, όπως θα συμβαίνει αν βιώνει κλίμα συνεχών εντάσεων και τριβών μεταξύ των γονέων του.

Εν προκειμένω, το δικαστήριο, αφού προηγήθηκε και ιδιαίτερη επικοινωνία του δικαστή με τα δύο ανήλικα τέκνα των διαδίκων, έκρινε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την ανάθεση της επιμέλειας και στους δύο γονείς.

Ειδικότερα, το δικαστήριο έλαβε υπόψη του τον βαθμό ενασχόλησης του κάθε γονέα με τα τέκνα και την εξοικείωσή του με τις ανάγκες τους, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο πατέρας των τέκνων είναι επί πολλές ώρες της ημέρα απασχολημένος με την εργασία του. Έλαβε δε ιδίως υπόψη του ότι οι σχέσεις των γονέων είναι τεταμένες, ώστε καθίσταται αδύνατη η καθημερινή τους συνεννόηση για τις ανάγκες των τέκνων.

Συνεπώς, έκρινε ότι το βέλτιστο συμφέρον των ανηλίκων επιβάλλει την προσωρινή ανάθεση της αποκλειστικής τους επιμέλειας στην μητέρα τους, απορρίπτοντας το σχετικό αίτημα του πατέρα. Επεσήμανε δε ότι  την επιθυμία αυτή εξέφρασαν τα ίδια τα τέκνα κατά την ιδιαίτερη επικοινωνία τους με τον δικαστή.